Scribble Me a L+I+F+E

 When life is more than just a routine how often a person can get bored here? Is this a faulty situation in a normal person’s life or does this make an unusual individual on earth? I wonder, how such a question does ever pop up in my mind leaving me with no other choice than to be curious about what they call experience of yet another situation!

It seems to me that there can’t be a general or universal reception, when man himself is so timid and chaotic. So who does care to keep a count of real-life experiences here? I should say none. Life out here is every single moment that is always vigil, concealed with a greater enigma. But sadly none are dared to encounter it. I wonder if at all there is a Natural Theory which implies that 'strength of a person can't be allured away with a series of misfortunes'.  Well… life here is equipped with no such time period uniformly served for each and every human being to shake off the follies of life. Rather it’s a daily occurrence of obtaining a vision of true self, towards a real Human Being. That is where exactly pure bliss is endured safe & secure.

Generations have born and passed enough just creating a mass of ‘smart’ &‘shrewd’ people here. Is this supposed to be the whole idea of evolution ever happened, for us to take pride on being humans on this planet?  A human, who with every gesture, every deed and every bit of his physical frame wears a crown called 'ego' to stride in his own kingdom. What happened with the most powerful resource ever gifted to the mankind, his conscience? May be we have fallen into a system that has trained us to forget the intimacy between our body, mind and soul. I do realize in the first place that most of us are clueless of the perfect way these things are invariably bonded here.

Though there is a considerable variation among different people in this world we are surely equipped with the same kind of curse, sanity and wisdom, deep down inside in us. A wisdom that distinctively aids us to see much beyond a few pounds of flesh and bone.  This is the kind of ecstasy we humans are here to yearn for, to live for. So give 'us' a chance to be humbled at the mighty marvels of nature, let us rejoice in the tranquility of this 'oneness'. This ‘oneness’ called life and then scribble me… scribble me a life here.

വേരുകള്

മണ്ണില്‍ ആഴ്ത്തിയുറപ്പിച്ച വേരുകള്‍...
ഭുമിയുടെ ഗന്ധമത്രയും വാരി പൂശിയത് ഇവരാണ്
അവളുടെ എണ്ണമറ്റ കഥകള്‍ക്ക് കാതോര്‍ത്ത് ഇവരെന്നും
ഉണര്‍ന്നിരിക്കുന്നു....
അവളോ, ജീവവയുവും ജലവും ആഹാരവും പകര്‍ന്നു ഇവരെ
 തന്‍റെ മാറോട് ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നു
അവളുടെ കഥകളില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്ന ആകാശമത്രയും അവര്‍ക്ക്
ആവേശമായി...
 ശുന്യതയില്‍ വര്‍ണങ്ങള്‍ നിറച്ച്‌;  ഒരു മാന്ത്രിക വടി വീശി-
സ്വര്‍ണഗോളങ്ങള്‍  വാരി വിതറുന്ന ആകാശത്തെ അവര്‍ ആരാധിച്ചു...

ഭുമിയിലെക്കിറങ്ങിയ വേരുകള്‍ അവരെത്ര ദുര്‍ഭലരായിരുന്നു
മണ്ണിനോട് ചേര്‍ന്നവരുടെ ജീവന്‍റെ നാമ്പുകള്‍-
ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ വിസ്മയക്കാഴ്ച്ചകളിലെക്ക് ഒരുങ്ങി..
ദുരങ്ങളെത്ര വര്‍ഷങ്ങളെത്ര ഉയരങ്ങളെത്രയെന്നു അവരറിഞ്ഞില്ല
വിശ്വചേതനയുടെ തുടിപ്പുകള്‍ അളന്ന്; ഭുമിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് പടര്‍ന്ന്‌-
വിഹായസ്സിനു നേര്‍ക്ക്‌ ഉയരാന്‍ തുടങ്ങിയ അവര്‍ അറിഞ്ഞു
മദ്ധ്യേ വിഹരിക്കുന്ന വൈരുദ്ധ്യങ്ങളുടെ ഒരു ലോകം.
നൈമിഷികമായ വികാരങ്ങള്‍ക്ക് അടിമപ്പെട്ട്  ഭീരുത്വം ധരിച്ച
ഒരു ജീവലോകം...
സമയത്തെ അടുക്കി കൂട്ടി, ഒരു വൃത്തത്തിനുള്ളില്‍ നെടുകെയും-
കുറുകെയും നിരന്തരം ചലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ലോകം
അവരെ അമ്പരപ്പിച്ചു.
വേഗമേറിയ ശബ്ദതരംഗങ്ങളുടെ ഒരു നിര്‍ഗ്ഗളപ്രവാഹം
അവിടെയെങ്ങും പ്രകടമാണ്...
ഒരു പക്ഷെ പ്രകാശത്തിനു മുന്‍പേ സഞ്ചരിച്ച്‌ അവ -
ഈ ലോകത്തെ അന്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു!

ഭുമിയുടെ നിശബ്ധപ്രണയതിന്റെ വാഹകര്‍ ഇവരത്രേ, വൃക്ഷങ്ങള്‍
അവളുടെ ആത്മാവിലേക്ക്  വേരോടിച്ച് ; ഉണ്മയുടെ സൗന്ദര്യത്തില്‍ ആറാടി-
ഈ പ്രകൃതിയെ ഒരുക്കിയ അധ്ഭുതപ്രതിഭാസങ്ങളാണ് 
ഈ വൃക്ഷങ്ങള്‍...
ഇലകളിലും, പൂക്കളിലും, കായ്കളിലും ചേതോഹരങ്ങളായ -
വര്‍ണക്കൂട്ടുകള്‍ ചാലിച്ച്;
നീലവിഹയസ്സിലെക്ക് കണ്ണോടിച്ച്, അവര്‍ ഈ ഭുമിയെ മനോഹരിയായി-
ഒരുക്കി നിര്‍ത്തുന്നു...
ഒരു ചെറുകാറ്റിന്‍റെ  ഓളങ്ങളില്‍ പോലും അവരുടെ സാനിദ്ധ്യം-
നിരന്തരം ഈ ലോകത്തെ അവര്‍ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു
പൂക്കളുടെ വര്‍ണങ്ങളത്രയും കടമെടുത്ത്-
തങ്ങളുടെ ചിറകുകളില്‍ വരച്ചു ചേര്‍ത്ത മാലാഖമാര്‍;
ഈ ചിത്രശലഭങ്ങള്‍...
ഇവരോട് ചേര്‍ന്ന് ജീവവയുവില്‍ പകര്‍ന്നിരിക്കുന്നു ഈ വിശ്വപ്രണയത്തെ..
പക്ഷികളോ, അവ മേഘങ്ങളിലേക്ക്‌  ദൂതും പേറി പറന്നുയരുന്നു
ഒടുവില്‍ കാതങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം ഒരു മേഘഗര്‍ജനം മുഴങ്ങിക്കെള്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഭുമിയുടെ ഉള്തുടി അവയ്ക്കൊപ്പം ചെര്‍ന്നുണരുകയായി
ഇവിടെ ജനിക്കുന്നു... വേരുകളുടെ ഒരു തുടര്‍ക്കഥ....

GITANJALI

I HAD gone a-begging from door to door in the village path, when thy golden chariot appeared in the distance like a gorgeous dream and i wondered who was this King of all Kings!

My hopes rose high and i thought my evil days were at an end, and I stood waiting for alms to be given unasked and for wealth scattered on all sides in the dust.

The Chariot stopped where I stood.Thy glance fell on me and thou camest down with a smile. I felt that the luck of my life had come at last. Then of a sudden thou didst hold  thy right hand and say, "What hast thou to give to me?"

Ah, what a kingly jest was it to open thy palm to a beggar to beg! I was confused and stood undecided, and then from my wallet I slowly took out the least little grain of corn and gave it to Thee.

But how great my surprise when at the day's end I emptied my bag on the floor to find a least little grain of gold among the poor heap.I bitterly wept and wished that I had had the heart to give Thee my all.

Excerpt from Rabindranath Tagore's Gitanjali -- An offering of Songs

Rebuilding the world

A father was trying to read the newspaper, but his little son kept pestering him. Finally, the father grew tired of this and, tearing a page from the newspaper – one that bore a map of the world – he cut it into several pieces and handed them to his son.

‘Right, now you’ve got something to do. I’ve given you a map of the world and I want to see if you can put it back together correctly.’ 

He resumed his reading, knowing that the task would keep the child occupied for the rest of the day. However, a quarter of an hour later, the boy returned with the map.

‘Has your mother been teaching you geography?’ asked his father in astonishment. 
‘I don’t even know what that is,’ replied the boy. ‘But there was a photo of a man on the other side of the page, so I put the man back together and found I’d put the world back together too.’
----------------------------------------        :)        --------------------------------------

---unknown source

A vague Mind... but a True sight....

Its not easy to start with a matter i truly believe in.....cos m scared to loose my faith i hold onto....But the truth is there are very few things i really own.... more often its just things dat comes for free, of no cost at all, so y to fret? ie y m here to set it out....

Its al about the air I breath to fill up my life, its about the shapeless particles comes in beautiful shapes to quench ma thirst wer i see no color no shape but beauty in it, its about the vast bluishness dat hides truest of the colours to throw splendid vision to ma senses n ma soul i identify with, above all wat a Space im given to dwell in here, what i tend to own with each step i put forth .... what do i ask for more?

But then Came along these beautiful people, to give me sories, n i made stories, my stories here, they chased my mind but cud never blind me, ie y Im living, living this Beautiful life!!!!